Podbój Europy.
Istniały trzy główne kierunki ekspansji tego wojowniczego narodu. Pierwszy, o którym już nieco sobie powiedzielismy, to oczywiscie wyspy Europy Zachodniej. Prócz Islandii i Grendlandii Wikingowie zajęli również liczne małe archipelagi, takie jak Wyspy Owcze, Hebrydy, Orkady lub Szetlandy. Założyli też wiele miast, takich jak np. irlandzki Dublin lub Wexford. Kontynent europejski upodobali sobie Wikingowie mieszkajacy w Danii. W przeciwieństwie do Norwegów, podróżowali oni również po większych rzekach, docierajac daleko w głab zdobywanych ziem. W 841 roku dopłynęli do ujscia Sekwany, której brzegami dotarli do Paryża, a po doszczętnym spladrowaniu miasta dalej. Innej grupie duńskich Wikingów udało się opłynać Półwysep Iberyjski i dotrzeć aż na Morze sródziemne. Trzeci kierunek ekspansji to wschód. Wikingowie ze Szwecji, nazywajacy się Waregami, poprzez Morze Bałtyckie dotarli do wybrzeży Rosji. Podróżujac dalej wzdłuż wielkich rosyjskich rzek, dotarli do Kijowa i na Krym, a dalej, poprzez Morze Czarne, do Konstantynopola, na greckie wyspy Morza sródziemnego, a nawet do Arabii. Inny wschodnie wyprawy Wikingów doprowadziły ich do wybrzeży Morza Kaspijskiego. Wikingowie byli zatem w dziewiatym wieku obecni niemal w całej Europie.